Στις παιδικές μας αναμνήσεις!

Σ'ένα παγκάκι έγραψα μία φορά
πως όταν μεγαλώσω θα 'θέλα να γίνω καλός άνθρωπος
τι ειρωνία, που μεγαλώνω κι ολοένα αποξενώνομαι
μια πέφτω, μια σηκώνομαι
στο τέλος αναλώνομαι σε μια σελίδα
που με χρώμα πάντα ξεκινά μα καταλήγει γκρίζα

    Οι στίχοι είναι από το κομμάτι ‘’Αναμνήσεις’’ από Βρώμικο Νότο, καθώς το άκουγα χθες το βράδυ αργά, πέρασαν διάφορες εικόνες από το μυαλό μου, εικόνες που είχα καταχωνιάσει σε κάποιο άλμπουμ ή και εικόνες που είχαν θαφτεί μες την καρδιά μου. Μιλάω για τις εικόνες των παιδικών μου χρόνων, χρόνων που δεν θα ξεχάσω ποτέ.

    Σίγουρα δεν έχει συμβεί μόνο σε μένα, να κάθομαι ξαπλωμένος, κάποιο βράδυ του χειμώνα ίσως, και να αναπολώ το παρελθόν, να θυμάμαι καταστάσεις και στιγμές που έχουν χαραχθεί ανεξίτηλα στην μνήμη μου για να μου δείχνουν ποιος είμαι και ποιος έγινα.

    Στην εποχή της αποξένωσης λόγω του διαδικτύου και της φοβίας που έχει περάσει στον κόσμο σίγουρα οι αναμνήσεις μας είναι ένα καταφύγιο, ένα φωτεινό και ζεστό μέρος όπου ξεφεύγει το μυαλό μας.

    Ομολογουμένως όλοι μας το παρελθόν το θυμόμαστε από συμφέρον, σαν ένα ταξίδι στο χρόνο με χρονομηχανή το νου μας, για να ξεφεύγουμε από το άγχος και το στρες της καθημερινότητας.

    Δεν ξέρω πόσοι από εσάς που θα διαβάσετε αυτό το ψυχρό άρθρο θα το νιώσετε, αλλά πιστεύω ότι όλοι μας όσο κι αν θέλαμε κάποτε να μεγαλώσουμε, έχουμε καταλήξει στο συμπέρασμα ότι τίποτα δεν είναι καλύτερο, από τις παιδικές μας συντροφιές, από ξέγνοιαστες στιγμές και παιχνίδια σε δημοτικά και δρόμους, όταν ζούσαμε για το σήμερα και το αύριο.

    Δεν ξέρω τι είναι αυτό που με έκανε να τα γράψω όλα αυτά σε ένα blog, μάλλον θα’ναι η μελαγχολία του χειμώνα που σκεπάζει την ψυχή μας με κρύο.

Προσπάθησα να τα βάλω όλα σε λίγες παραγράφους χωρίς να αρχίσω να γράφω στιγμές και αναμνήσεις του παρελθόντος, καθώς η μαγεία είναι να κάνει ο καθένας ένα δικό του ταξίδι στο χρόνο, μόνος του.

Και να ξέρετε αυτό : Η ανάμνηση είναι η σκιά της ευτυχίας.

Κλείνοντας, 

Τις παιδικές μου συντροφιές και του χωρίου τα καλοκαιριά
είπα να βγάλω βόλτα στα καινούρια μου λημέρια
και αν με πάνε έστω για λίγο στα παλιά με την σειρά τους
είναι τιμή μου απόψε όλα χάρισμα τους

Social Waste - Στις παιδικές μου συντροφιές