Μια τζίπλα έπεφτε ανέμελα στα μαρμάρινα πατώματα του παλατιού και ο σιχαμερός Αρμόδιος έτρεξε και την έβαλε πίσω στο στόμα του,
φοβούμενος μην τη χάσει, αφήνοντας μια παχύρευστη ουσία στο διάβα του.

Οι 3 άντρες, ο δυνατός και περήφανος ήρωας Αγαθοκλής, ο σοφός αλλά μουγκός βασιλιάς Αγησίλαος και ο αξιωματικός του,
ο καλοσυνάτος και συμβουλευτικός Αναξαγόρας που κάτι όμως δεν πήγαινε καλά με αυτόν, κάθονταν και συζητούσαν για το πρόβλημα που μαστίζει την μεγάλη πόλη.

Πρώτος πήρε το λόγο ο σοφός αλλά μουγκός βασιλιάς Αγησίλαος.
"......" αναφώνησε, και όλοι θαύμασαν την σοφία του.
Μετά μίλησε ο πιστός του αξιωματικός, ο Αναξαγόρας.
"Περήφανε ήρωα Αγαθοκλή, που στη δύναμη δεν σε ξεπερνάει κανείς, σε φωνάξαμε στην πόλη μας γιατί χρειαζόμαστε τη βοήθεια σου.
Ο δράκος Αλντουίνος έχει επιστρέψει και μόνο ο Dovakiin, o Δρακογέννητος μπορεί να τον σκοτώσει.Ψάχναμε χρόνια να σε βρούμε, ζητήσαμε και
χρησμό από το Μαντείο των Δελφινιών, μα κανένα δελφίνι δεν απάντησε.Μόνο ο Σάρουμαν της CIA (Central Isengard Agency) μπόρεσε να μας βοηθήσει και μας έδειξε την σπηλιά που κοιμόσουνα εσύ και η ανθρωπόμορφη κατσαρίδα, ο ρουφιάνος σου, που το όνομα του δεν μπορώ να ξεστομίσω γιατί έχω πλύνει τα δόντια μου.Είναι η μοίρα σου να τον αντιμετωπίσεις σαν Δρακογέννητος που είσαι.Όμως να ξέρεις τούτο.Στο διάβα σου παραμονεύουν τα 3 πρωτοπαλίκαρα του Αλντουίνου.Πρέπει να τους νικήσεις πριν σου αποκαλύψουνε που κρύβεται ο Δράκοντας."

Τόση σιωπή έπεσε στην αίθουσα, που αν έριχνες μια καρφίτσα, η σιωπή θα έπεφτε πρώτη.

Τα μάτια του Αγαθοκλή άστραψαν, οι φλέβες του πετάχτηκαν, λοξοκοίταξε αηδιασμένος τον υποτακτικό του, που σερνότανε σαν τον γυμνοσάλιαγκα και φώναξε με την δυνατή φωνή του.
"Φεύγουμε μιαρή σαρανταποδαρούσα", και η μιαρή σαρανταποδαρούσα ετοιμάστηκε να φύγουν.

7 αρχαίες μέρες περπατούσαν και στο τέλος της έβδομης είχαν χάσει κάθε ελπίδα.
Ο Αγαθοκλής έσφιγγε της γροθιές του από θυμό και ο υποτακτικός του, ο εμετικός Αρμόδιος, έσπαγε τα σπυριά του και έγλυφε το πύον.Καθώς το ανθρωπόμορφο ερπετό απολάμβανε την γεύση της νεκροκυταρίλλας, μια μορφή ξεπρόβαλε μεσα στη νύχτα.

Ήταν ο Ασπροκόρρακας του Νεπάλ, το πρώτο πρωτοπαλίκαρο του Αλντουίνου του Δράκοντα.
Ο Αγαθοκλής ξεροκατάπιε γιατί τέτοιον αντίπαλο δεν τον περίμενε.Ήταν 3 μέτρα ψηλός και τόσο άσχημος, που ακόμα και η βδελλυρή κατσαρίδα,ο Αρμόδιος σούφρωσε πίσω από τον Αγαθοκλή τρομαγμένος.
"Πες μου την δοκιμασία σου Ασπροκόρρακα, και αν σε νικήσω, θα μου πεις ποιος είναι το δεύτερο πρωτοπαλίκαρο του Άρχοντά σου", ξεφώνησε με περηφάνια περισσή ο ήρωας Αγαθοκλής και το βουνό σύστηκε από την δυνατή φωνή του.
"Και αν χάσεις θα κάτσεις να σε φάω", είπε με μια αλαζονική και μπάσα φωνή ο Ασπροκόρρακας του Νεπάλ.
"Θα κάτσω να με φας", αποκρίθηκε με αποφασιστηκότα ο ήρωας Αγαθοκλής.
"Η δοκιμασία μου είναι τούτη μεγάλε Αγαθοκλή, θα παραβγούμε μέχρι την κορυφή του βουνού και πίσω.Νομίζεις ότι μπορείς να με νικήσεις;Ζεαχαχαχαχα..γκουχ..γκου...", κάγχασε σατανικά "Αλλά προτού ξεκινήσουμε πρέπει να σε προειδοποιήσω.Είμαι ο πιο γρήγορος του βασιλείου και κανείς δεν με έχει νικήσει γιατί αλλιώς δεν θα ήμουνα ο πιο γρήγορος του βασιλείου."
"Κριτής θα είναι ο υποτακτικός μου, θα κάτσει εδώ και θα επιβλέπει τον αγώνα", είπε ο Αγαθοκλής και έδειξε τον Αρμόδιο που είχε βάλει το κεφάλι του σε ένα νερόλακο και έγλυφε την καφέ επιφάνεια της λάσπης.
"Ας είναι", αναφώνησε ο Ασπροκόρρακας και χωρίς να χάνουν χρόνο πήραν θέση....

Καθώς περνούν οι μέρες, ο παλμός όλης της ελληνικής φίλαθλης κοινότητας αρχίζει να χτυπά στον παλμό του σαββατιάτικου ντέρμπι Ολυμπιακός-Παναθηναϊκός, στο στάδιο "Καραϊσκάκης"। Ένα ντέρμπι με ιδιαίτερο ενδιαφέρον, μιας κι ο Παναθηναϊκός κόντρα σε όλες τις προβλέψεις κάνει μια πολύ καλή χρονιά έως τώρα, παίζοντας παράλληλα κι ελκυστικό ποδόσφαιρο, με αποτέλεσμα να έχει αξιοποιήσει το δώρο του Κοστάντσο στον αγώνα Ολυμπιακός-Όφη και να βρίσκεται δύο βαθμούς μπροστά στην κατάταξη। Ας κάνουμε, λοιπόν, σύμφωνα με τα τελευταία στοιχεία του ρεπορτάζ μια εκτίμηση σχετικά με την έκβαση της συγκεκριμένης αναμέτρησης, εξετάζοντας ταυτόχρονα το σύστημα που προτίθενται να εφαρμόσουν οι δύο προπονητές।

Από τη μία, ο Ερνέστο Βαλβέρδε σκέφτεται να ξεκινήσει τον Μπάλαζ Μέγερι κάτω από τα δοκάρια, τους Τοροσίδη, Α।Παπαδόπουλο, Μέλμπεργκ και Χολέβα στην άμυνα, τον Ορμπάιθ μαζί με τον Ιμπαγάσα στους ρόλους του εξαριού και του οκταριού αντίστοιχα, τον Μιραλάς δεξιά, τον Μόνχε αριστερά και τον Φουστέρ πίσω από τον κεντρικό επιθετικό Ραφίκ Τζεμπούρ। Από την άλλη, ο Ζεσουάλδο Φερέιρα αναμένεται να πορευτεί με τη γνωστή πλέον συνταγή του 4-4-2, με τον Στέφανο Καπίνο στον άσσο, Σπυρόπουλο, Σαρριέγκι, Μπουμσόνγκ, Βύντρα, Ζεκά και Κουίνσι αριστερά και δεξιά αντίστοιχα, με τους Σιμάο και Κατσουράνη στον άξονα και τέλος Κλέιτον και Λέτο στην κορυφή της επίθεσης।

Παρατηρούμε πως ο Βαλβέρδε για πρώτη φορά φέτος θα μπορεί να δοκιμάσει μια ενδεκάδα όπως τη σχεδιάζει από πέρυσι, χωρίς να χρειαστεί να κάνει αλχημείες και πειραματισμούς। Εξάλλου, η λογική του Βαλβέρδε είναι η ίδια από την πρώτη του χρονιά που ήρθε στον Ολυμπιακό, το 2009। Στον άξονα θέλει δύο παίκτες που να είναι καλοί χειριστές της μπάλας και να συνεισφέρουν στην ανάπτυξη του παιχνιδιού, με έμφαση στον ποδοσφαιριστή που αγωνίζεται μπροστά από τον κόφτη।। Δεν θέλει ο βασικός αμυντικός του χαφ να είναι απλά ένας σκύλος। Γι' αυτό, άλλωστε, βασική του επιλογή το καλοκαίρι ήταν ο Πάμπλο Ορμπάιθ। Ο δεξιός του εξτρέμ είναι ουσιαστικά ο πιο ελεύθερος παίκτης του γηπέδου। Σε αυτή την πλευρά αγωνίζεται ο Τοροσίδης, ο οποίος δίνει πλάτος και γίνεται στην ουσία δεξιός χαφ όταν η ομάδα επιτίθεται κι έτσι, ο εξτρέμ συγκλίνει στο χώρο της περιοχής και γίνεται ο δεύτερος κεντρικός επιθετικός। Έτσι έπαιζε τη θέση ο Γκαλέτι το २००९, έτσι έπαιζε και πέρυσι ο Μιραλλάς, αφού ήρθε στο λιμάνι ο Τζεμπούρ και δεν χρειαζόταν πλέον να αναλώνεται ο Βέλγος αποκλειστικά στην κορυφή της επίθεσης। Από τον αριστερό του εξτρέμ ο Βάσκος δεν επιζητά τόσο τις περίτεχνες ντρίπλες και την κίνηση πάνω στον ασβέστη, όσο τις καλές μεταβιβάσεις και την αδιάκοπη συνεισφορά στη δημιουργία του παιχνιδιού। Θέλει στην ουσία έναν deep lying playmaker, που θα παίρνει την μπάλα χαμηλά, θα εναλλάσεται με Ιμπαγάσα και Φουστέρ και θα συγκλίνει προς τα μέσα προκειμένου να δοκιμάσει κάθετες πάσες। Αυτός ήταν κι ο λόγος που επέλεγε πέρυσι με κλειστά μάτια τον αργό πλην τεχνίτη Ριέρα, αυτά τα πράγματα ζητούσε το २००९ από Λέτο και Τζόρτζεβιτς। Από το δεκάρι του θέλει κυρίως την κάθετη κίνηση και το αδιάκοπο τρέξιμο κι όχι τις συνηθισμένες αρμοδιότητες του δεκαριού, δηλαδή τη δημιουργία παιχνιδιού। Η καθιέρωση του Φουστέρ εκεί σε συνδυασμό με την οπισθοχώρηση του Ιμπαγάσα μόνο τυχαίες δεν είναι। Με αυτό το σκεπτικό σχεδίαζε την ομάδα πέρυσι, αυτό θα καθιερώσει από τώρα που έχει όλα του τα απαραίτητα υλικά στη διάθεσή του। Μοναδικό τροχοπέδη η πώληση του Ριέρα, που δημιούργησε κενό στα αριστερά। Αυτά που έπαιρνε ο Βαλβέρδε από τον Ισπανό μπορεί να τα προσφέρει μόνο ο καλός Γέστε, γι' αυτό μέχρι να είναι απολύτως καλά ο Βάσκος χαφ, θα αγωνίζονται εκεί λύσεις ανάγκης, όπως ο Μόχνε κι ενίοτε ο Χολέβας।

Για τον Παναθηναϊκό δεν έχουμε τόσο ξεκάθαρη εικόνα, μιας και το συγκεκριμένο αγωνιστικό πλάνο εφαρμόζεται για λίγες αγωνιστικές। Βέβαια, ήδη υπάρχουν κάποιες σταθερές। Στα δεξιά ο Ζεκά αποτελεί μια πολύ καλή λύση, με πληθώρα ικανοτήτων। Ο Πορτογάλος μπορεί να ντριπλάρει, να κουβαλήσει την μπάλα, να βγάλει την ομάδα μπροστά, αλλά συνάμα είναι και καλός στα αμυντικά του καθήκοντα και δίνει στηρίγματα σε Βύντρα ή Μαρίνο। Αντίθετα, στα αριστερά ο Κουίνσυ, ένας παίκτης κακός τακτικά, αλλά με ταχύτητα και χειρισμό της μπάλας ικανό να δημιουργήσει ρήγματα σε οποιαδήποτε άμυνα, αγωνίζεται κυρίως δίπλα στους επθετικούς। Τις βοήθεις στο Σπυρόπουλο τις δίνει ο πολύ φορμαρισμένος Σιμάο। Ο Κλέιτον παίζει στην κορυφή της επίθεσης και οι Λέτο και Κουίνσυ έχουν από έναν πολύ ελεύθερο ρόλο।

Με μια πρώτη ματιά στις ενδεκάδες, το πρώτο πράγμα που συμπεραίνουμε είναι πως ο Ολυμπιακός πάει να εφαρμόσει τη συνταγή που είχε και πέρυσι στο ντέρμπι του ΟΑΚΑ। Εξάλλου, ο Ορμπάιθ δε διαφέρει σε ταχύτητα από τον Ντουντού,που έπαιζε τον Οκτώβρη του 2010 στη θέση του। Βέβαια, φέτος ο Παναθηναϊκός είναι και πιο δεμένη και πιο γρήγορη ομάδα, άρα το πλάνο του Βαλβέρδε εμπεριέχει μια τεράστια δόση ρίσκου। Γιατί μπορεί η ομάδα στο πρώτο ημίχρονο να κυριαρχεί με την πίεση στα 2/3 του γηπέδου -είναι πολύ πιθανό να προηγηθεί και στο σκορ προς το τέλος του ημιχρόνου- όμως, στο δεύτερο ημίχρονο, όταν κι οι δυνάμεις των Ορμπάιθ κι Ιμπαγάσα θ' αρχίσουν να πέφτουν κι ο Παναθηναϊκός θα αποκτήσει μεγαλύτερη κατοχή μπάλας, το σκηνικό θα αλλάξει άρδην। Οι πράσινοι θα μπορέσουν να γίνουν πολύ απειλητικοί και να χτυπήσουν στις αντεπιθέσεις εν ριπή οφθαλμού। Σε ένα κόρνερ, για παράδειγμα, αν απομακρυνθεί η μπάλα από την περιοχή και βγάλει ο Ζεκά ή ο Κατσουράνης μια προωθημένη μπαλιά προς τον Κουίνσυ ή τον Λέτο, ποιος θα τους πιάσει; Ο Ορμπάιθ; Δείτε πως ξεκίνησε η φάση της ισοφάρισης πέρυσι στο ΟΑΚΑ και θα καταλάβετε αμέσως για τι πράγμα σας μιλάω και τον κίνδυνο που θέλω να επισημάνω।

Καταλήγουμε, λοιπόν στο συμπέρασμα πως το παιχνίδι αναμένεται πολύ ανοιχτό। Ο Ολυμπιακός, κατά τη γνώμη μου, θα είναι κυρίαρχος στο πρώτο ημίχρονο। Ωστόσο, σε περίπτωση που δεν παίξει ο Μακούν στον άξονα, ώστε η ομάδα να έχει περισσότερη ταχύτητα στο κέντρο για να περιορίσει τους γρήγορους επιθετικούς των αντιπάλων, η πλάστιγγα στο δεύτερο μέρος θα γείρει υπέρ των πρασίνων, με ό,τι αυτό συνεπάγεται। Ο Βαλβέρδε πρέπει να κεφαλαιοποιήσει την θεωρητική μέχρι τώρα υπεροχή του Ολυμπιακού και ν' αποδείξει επιτέλους πως, όταν είναι έτοιμος να κάνει το βήμα παραπάνω, δεν τα κάνει... θάλασσα। Σε περίπτωση, όμως, που τα πράγματα μείνουν ως έχουν, όσον αφορά τις ενδεκάδες, ο Παναθηναϊκός έχει μια πρώτης τάξεως ευκαιρία να πάρει το πολυπόθητο διπλό μέσα στο Καραϊσκάκη, αν παρουσιαστεί όπως τον ξέρουμε τελευταία, βέβαια, και να κάνει ένα σημαντικό βήμα για τον τίτλο।

Με τον ΤΝΤ, γιατί όταν τον ακούω γίνομαι καλύτερος άνθρωπος.

Με τον Cormac Mccarthy, για να κάνουμε συζητήσεις μέχρι το πρωί.

Με τον Σωκράτη Μάλαμα, για να τραγουδάω Σωκράτη Μάλαμα μόνο με τον Σωκράτη Μάλαμα και όχι με άλλα 10.000 άτομα.

Με τον καθηγητή μου, τον Ε. Βαρελά, γιατί όσα έχω μάθει από αυτόν, δεν τα έχω μάθει στη ζωή μου όλη.

Με τον House, για τα mind games.

Mε τους τυπάδες από το "Glass and a half Full Productions", γιατί είναι ιδιοφυίες.

Με αυτόν που έγραφε τα κείμενα στο Κρα, γιατί το γούσταρα στο άπειρο.

Με τον Αποστόλη από Ελληνοφρένεια για ευνόητους λόγους.

Με τον Β.D., γιατί γράφει εξωπραγματικούς στίχους αυτός ο μπούστης.

Με τον Jeff Duhnam, γιατί μου άλλαξε την είκόνα που είχα για τις μαριοννέτες (Τσάκι η κούκλα του Σατανά<Ahmet the dead terrorist).

Με τον Αλέξανδρο Ρήγα, γιατί είναι ο μόνος έλληνας που αξίζει να γράφει σενάριο.

Με τον υπέρτατο Κωσταντίνο Μαρκορά.

Με τον Λάμπρο Κωσταντάρα, γιατί η χειρότερη ταινία του είναι καλύτερη από τις σημερινές.

Με τον Μασάσι Κισιμότο, γιατί με ένα μολύβι και χαρτί, κάνει παπάδες.

Ειπα να α ν α ρ τ η σ ω και γω σε αυτη τη μαλακια .Γεια σου.Δε ρωταω "τι κανεις;"...Ξερω.ΠΝΙΓΕΣΑΙ.Πνιγεσαι οπως ολοι μας σε μια κουταλια νερο.Περιμενεις να σε συμπονεσω;..Ειτε ναι,ειτε οχι παλι για λυπηση εισαι,οποτε αντε γαμησου.(Μιλαω ασχημα τελευταια.Πρεπει να διορθωθω.)Εχεις σκεφτει ποτε οτι ισως και να συνηθισες την κλαψα;και οχι μονο αυτο αλλα σ' αρεσει κιολας ρε μαλακα!Μην μου λες τωρα οτι δεν θες να σε λυπουνται και τετοιες μπουρδες,αφου γι' αυτο ζεις οπως κι εγω...Θες να σε προσεξουν οπωσδηποτε,ποσο μαλιστα να σε λυπηθουν.Εγω δε σε λυπαμαι η τουλαχιστον ετσι δειχνω.Ακουσα κατι καλο τελευταια:"Αλλο η μαλακια και αλλο η ατυχια!"οποιος καταλαβε,καταλαβε.Οποιος προσποιειται πως δεν καταλαβε,παλι καταλαβε.Η ζωη ειναι στο χερι σου ειτε το θες, ειτε οχι.Μην αρχιζεις να μου λες ουτε για φτωχεια,ουτε για χωρισμενους γονεις,ουτε οτι σε κερατωσε η αγαπη σου,ουτε οτι σε πουλησαν οι φιλοι σου,ουτε τιποτα.Το μονο που δεχομαι ειναι η γαμημενη ελλειψη παιδειας που ολοι εχουμε.Μια ζωη μας μαθαν στην κλαψα και τη μιζερια.Αργοτερα μαθαμε για την εθνικη υπερηφανεια και το ελληνικο φιλοτιμο,που στην πρωτη ευκαιρια γινεται κλαψομουνια διχως ορια.Βαριεμαι να γραφω αλλα..Ειμαι σιγουρος πως επιασες το νοημα κι ας μην το παραδεχεσαι...

Καληνυχτα "απελπισμενε"... 

• Ο Ενρίκε Ιγκλέσιας θα είχε δασύτριχο στήθος, χέρια τίγκα στα δαχτυλίδια και θα τραγουδούσε ζεμπεκιές.


• Τα Σαρακατσανέικα θα ήταν η πιο "ερωτική γλώσσα" του κόσμου.


• Τα ξεκωλάκια κάθε λογής επί της γης θα πληρώναν σχολές για να μάθουν να χορεύουν τσιφτετέλι.


• Το να λες "είμαι περήφανος που είμαι Νοτιο-Αμερικάνος" θα ήταν από φασιστικό έως ρατσιστικό - επεκτατικό.


• Οι συνωμοσιολόγοι θα ασχολιόντουσαν με το "Αρβανίτικο λόμπι" που ελέγχει τα πάντα στον κόσμο.


• Οι "έντεχνοι" και οι "πειραματικοί μουσικοί" αντί για reggae θα έπαιζαν τσάμικο ως world music.


• Τα solarium και η ηλιοθεραπείες θα ήταν λίγο πιο περιορισμένα.


• Οι Αγγλοι στους ΗΥ, στο facebook, στο msn κτλ θα έγραφαν στα Αγγλικά με Ελληνικούς χαρακτήρες.

To be continued στο μέρος δεύτερον...